Import docelowy – realizacja recept, produkty i wnioski

Pomimo sporej dostępności leków na receptę w Polsce, nadal zdarzają się sytuacje, w których niezbędne jest sprowadzenie dla pacjenta leku zza granicy. Taka procedura nazywa się import docelowy. Realizacja recept w imporcie docelowym nieco różni się od klasycznej realizacji. W poniższym artykule dowiesz się, na czym polegają różnicę pomiędzy importem docelowym a równoległym oraz jak przeprowadzić realizację recepty na lek sprowadzany dla pacjenta z zagranicy.

W ramach reklamowania leku można odwiedzać lekarzy w ich gabinetach, czy farmaceutów w aptekach (fot. Shutterstock).Za pomocą importu docelowego sprowadzane są produkty lecznicze, które są niezbędne dla pacjenta w celu przeprowadzenia terapii (fot. Shutterstock).

Czym jest import docelowy?

Import docelowy to proces sprowadzania dla konkretnego pacjenta leku, który nie występuje w wykazie leków dopuszczonych do obrotu w naszym kraju. Lek taki musi spełniać następujące warunki:

  • jego zastosowanie jest konieczne dla zdrowia pacjenta,
  • w Polsce nie występuje w obrocie lek zawierający taką samą substancję, dawkę oraz postać, 
  • w kraju, z którego chcemy sprowadzić lek jest dopuszczony do obrotu,
  • lek ten nie dostał decyzji odmownej na wydanie pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Polsce lub decyzja nie została przedłużona. 

Czytaj również: Import docelowy – realizacja przez SOID

Jakie produkty sprowadza się w ramach importu docelowego?

Jak wynika z definicji, za pomocą importu docelowego sprowadzane są produkty lecznicze, które są niezbędne dla pacjenta w celu przeprowadzenia terapii. Najczęściej są to choroby rzadkie, na które liczba leków jest ograniczona, a wszystkie możliwe dostępne w Polsce leki nie przynoszą efektów.

Leków jest olbrzymia ilość. Przykładami takich leków są: Disulone (nazwa substancji chemicznej: dapson) lek przeciwbakteryjny stosowany w rzadkich chorobach skóry, Mexitil (substancja: meksyletyna) lek przeciwarytmiczny. W procesie importu docelowego można sprowadzać również środki specjalnego przeznaczenia żywieniowego, przykładem takiego środka jest Ketocal Infant, dla dzieci, dla których ze względu na stan zdrowia zalecana jest dieta ketogenna, na przykład w padaczce. 

REKLAMA

Sprawdź także: Import docelowy – e-recepta jeszcze niewdrożona

Jak złożyć wniosek na leki z importu docelowego?

W pierwszej kolejności lekarz prowadzący pacjenta wystawia zapotrzebowanie, które trafia najpierw do wojewódzkiego konsultanta z dziedziny medycyny, a następnie do Ministra Zdrowia. Następnie po podpisaniu przez Ministra z zapotrzebowaniem i receptą od lekarza należy skierować się do apteki. Apteka wysyła zapotrzebowanie do hurtowni farmaceutycznej.

Zapotrzebowanie jest ważne 60 dni od otrzymania podpisu Ministra Zdrowia, a recepta 120 dni od wystawienia przez lekarza. Obecnie działa system obsługi importu docelowego (SOID), dzięki któremu proces podpisu zapotrzebowania jest znacznie skrócony. Nie trzeba go mieć w formie papierowej, apteka i hurtownia farmaceutyczna może sprawdzić na stronie https://soid.ezdrowie.gov.pl/ poprawność zapotrzebowania. 

Zgoda na refundację leku

Import docelowy może być zarówno refundowany, jak i nierefundowany. Trzeba podkreślić, że to pacjent musi zwrócić się samodzielnie do Ministerstwa Zdrowia o zgodę na refundację. W tym celu niezbędne jest przesłanie kompletu dokumentów obejmujących:

  • zgodę na sprowadzenie leku,
  • potwierdzenie ubezpieczenia pacjenta,
  • zaświadczenie lekarskie zawierające pełną dokumentację o chorobie.

Czym się różni import docelowy od importu równoległego?

Import docelowy polega na sprowadzeniu dla konkretnego pacjenta leku, który nie posiada dopuszczenia do obrotu na terenie Polski. Za to import równoległy dotyczy leków, które mają rejestrację w Polsce oraz w innych krajach.

W ramach importu równoległego leki są sprowadzane z innych krajów do Polski i przepakowywane przez podmiot odpowiedzialny w opakowania zewnętrzne posiadające napisy oraz ulotkę w języku polskim. Opakowania bezpośrednie (blistry, słoiczki) pozostają w oryginalnym stanie. 

Jak realizować recepty na leki z importu docelowego?

Apteka musi zeskanować zapotrzebowanie w celu udostępnienia dokumentów hurtowni farmaceutycznej, która realizuje zamówienie i sprowadza lek. Oczekiwanie trwa do 6 tygodni. Zdarza się, że leki nie posiadają kodu EAN, wtedy należy zmienić w karcie rodzaj kodu na GTIN i wpisać numery znajdujące się na opakowaniu. Dopuszczalne jest również wpisanie ciągu 13 zer zamiast kodu EAN. Poprawność tych danych trzeba dodatkowo zweryfikować przed wysłaniem xml z refundacją do NFZ.

W karcie wpisuje się nr potwierdzenia na import docelowy, który najczęściej znajduje się na fakturze z hurtowni. Jeśli tam go nie ma, trzeba się skontaktować z hurtownią w celu podania numeru. Najczęściej jednak jest to numer rozstrzygnięcia widniejący na zapotrzebowaniu zatwierdzonym przez MZ w systemie SOID.

Z kolei marżę na lek wydawany z refundacją ustala się zgodnie z tabelą marży degresywnej z ustawy refundacyjnej. Odpłatność za każde opakowanie leku wynosi 3,20 zł. W przypadku importu nierefundowanego apteka ma możliwość swobodnego kształtowania ceny.

Recepta papierowa czy elektroniczna?

Choć już we wrześniu 2020 r. wprowadzono możliwość wystawiania e-recept na tę grupę leków, to niestety do chwili obecnej CeZ nie wdrożył ich obsługi w SIM. Skutkuje to błędem 844 podczas wysyłki DRR. Oznacza to, że jedyną prawidłową receptą na lek z importu docelowego jest recepta papierowa. Jeśli lek jest wydawany z refundacją, należy wydać całą ilość od razu. Podczas wysyłania refundacji niezbędne będzie załączenie na Portalu NFZ skanu zapotrzebowania (lub wersji pdf pobranej z SOID) oraz skanów recept.

REKLAMA
REKLAMA

Jak oceniasz artykuł?

Twoja ocena: Jeszcze nie oceniłeś/aś artykułu

Udostępnij tekst w mediach społecznościowych

0 komentarzy - napisz pierwszy Komentujesz jako gość [ lub zarejestruj]

logo